29. jul, 2022

Swieberen

Gisteravond op het werk zat ik vol plannen. Vandaag ga ik de lange Swiebertjes route lopen. Rond de 40 km ik voel me goed.

Vannacht te weinig geslapen en vamorgen heel vrolijk bedacht dat het de kortere Swieber route ging worden, van rond de 30 km.

Om half 10 ben ik in Oudewater.

Eerste stuk langs de weg, maar dan loop ik rustig even langs het water. Bij de boten worden net kinderen wakker. Leuk die zijn op vakantie aan het varen. Ik moet denken aan de zeiltochten op het water een aantal jaren. Wat een leuke tijd was dat.

Ik kuier op mijn gemakkie door en kom dan bij het centrum. Klein stukje de andere kant op want Swieber moet wel weer op de foto.

Dan loop ik terug en dan gaan de bomen van de brug dicht. Ik wil een foto van de bootjes maken, maar dan sta ik zonder het direct door te hebben aan de verkeerde kant van de bomen. Daardoor blijft de boom hangen en gaat weer terug omhoog. Mooi ik kan verder tot verdriet van de bootjes😀 Dan moet ik weer een stukkie langs de weg, maar ik weet dat ik na een stukje weer rustig de polder in duik. 

Blij als de afslag komt en ik geniet direct totdat....., Ik herken het niet dus ik ben verkeerd en kan weer terug. Zo worden het meer dan 30 km bedenk ik me.

Maar nu loop ik dan wel goed en duik de juiste polderweg op.

Overal zie je vlaggen van de boeren verkeerd om hangen. Ik bedenk me dat een collega gister een filmje liet zien van een hyperventilerende koe. Compleet oververhit en uitgedroogd.

Ik was er naar van.

Ook nu zie ik koeien zonder schaduw staan. Fijn dat boeren zoveel hart voor hun bedrijf hebben, maar ze zijn niet altijd even dier vriendelijk.  En ik steun ze nog steeds maar ik vind de groep die zoveel vernielen en ellende aanrichten gewoon niet oke. Dat steun ik niet.

in Amerika is op het nieuws dat de regering de boeren weg wil hebben voor huizen bouw. Het wordt in Nederland ook niet ontkend maar wel bevestigd dat dit deels gaat gebeuren.

Er is een gedenkplaat op de weg aan Nasreddin Hodja de grootmeester van de lach. 

Heel verhaal met als moraal, als je als mens niks probeert weet je zeker dat het niet lukt.

Precies, denk ik af en toe moet je gewoon wat proberen. Hoe eng ik het vaak ook vind.

En zo al mijmerend kom ik bij de oude water toren. Hij wordt omgebouwd tot woontoren met luxe appartementen en een b en b. Zeker vijf km van de bewoonde wereld en de winkels af. Natuurlijk luxe woningen nog wel. En zover van de winkels af tja dat kan niet dus dit deel van de polder zie ik wel verdwijnen. En dan ook nog huizen voor de rijken natuurlijk. Wij kunnen echt geen luxe appartement betalen met de midden inkomens. Soms kan ik er echt zo cynisch van worden. Maar dan zet ik het uit mijn hoofd.

Ik loop langs de weg, waar ik twee jaar geleden, denk ik alweer een vrouw tegen kwam met een rollator, die zo genoot van alle bloemen die volgens haar door Rutte in de bermen gezaaid waren.

Wat een heerlijk mensje was dat. Zou ze nog leven? Ik hoop dat ze er nog steeds van kan genieten. Na 10 km is het tijd voor rust. Schoenen uit en platte zolen erin. Ik had thuis al wandelwol op de nog niet genezen blaren gedaan dus dat moet het houden. Ik durf het niet goed aan om de oude zool erin te houden op een langere afstand. Broodje gaat erin en een eitje en na een halve liter cola zero en een halve liter water gaat het verder., Het is warm dus pet op en veel drinken. En dan loop ik Lopik binnen. Ooooo leuk de ijstent. En heel braaf loop ik eraan voorbij. Later op de dag ergens, maar nu te vroeg. En dan kom ik op de dijk naar Schoonhoven. En zonder erover na te denken ga ik naar rechts richting Schoonhoven. En ik vergeet compleet dat ik dan wel op tijd moet afslaan. Anders loop ik alsnog de lange route. Ik geniet zo vreselijk op die dijk. De camping die toen met de voetjes in het water stond staat nu ruim op droge grond. Het waterpeil zakt nu er geen regen valt. Ik maak me serieus wel zorgen om de natuur. Hoelang gaat dit nog goed. In een boom hangt de tekst van Jules de Korte. Waar zijn de vogels vissen en vlinders en waarom zijn de mensen zo moe. Als ik het opzoek blijkt de tekst al in 1957  geschreven te zijn. En wat is die op een andere manier nu van toepassing. 

Ik zie twee boerderijen vervallen en verlaten. Dat was twee jaar geleden absoluut nog niet. Nu al? Is dit de toekomst van onze mooie dijkhuizen? Het maakt me verdrietig en uiteinderlijk besluit ik niet helemaal door te lopen maar de alternatieve route te pakken binnen door. En dan bedenk ik me ook dat ik vergat af te slaan en nu dus op de lange route zit. Ach denk ik het lopen gaat goed dus ik ga maar door. En dan ben ik ineens de route kwijt. Gek het bordje stond echt rechtdoor. Nou ja ik loop Schoonhoven in en zoek hem daar wel weer op. Bij de albert heijn haal ik wat koude cola zero. 23 km zitten erop dus tijd voor rust. En als ik rustig op een bankje zit en weer een liter naar binnen werk vraagt een vrouw of ik naar Santiago ga. Misschien volgend jaar, maar ben er al wel al twee keer geweest. Zij komt uit mexico en kent de pelgrims tocht. Of ik katholiek ben. Ja maar ik ga niet naar de kerk vertel ik haar. Ze roept er allemaal vrouwen bij die komen kijken. Grappig. Maar dan gaan ze verder en we groeten elkaar vriendelijk. Dat valt me vandaag echt op. Elke fietser en voetganger groet vrolijk. Heerlijk die krimpenerwaard. Ik voel me prima in deze omgeving waardoor het lopen ook makkelijker gaat. Ik heb nog een derde zool bij me, die ik nu in mijn schoen doe. Kijken welke het beste bevalt. En dan ga ik ook weer snel verder.  Ik weet dat ik nu bijna de route weer kan oppikken. Er is een mooiere route en ik besluit die te nemen. Helaas gaat dat de mist in en ik volg de route ineens weer. Nou ja ook goed denk ik. Ik kom in Cabauw en ben pas een km of vijf verder als ik een bank in de schaduw zie. Hop zitten en zool eruit. Mijn voet doet pijn en de zool wordt definitief afgeschreven. De platte zool gaat er nu niet meer in en ik besluit om de zool erin te doen waar ik op begon en waar mijn voet zo zeer van ging doen in het verleden. Kan altijd nog wisselen bedenk ik me. En dan is het even echt genieten. Een jong knulletje stopt op de fiets naast me en wil weten hoeveel km ik gelopen heb. 27 km zeg ik. O waar ga je heen? Ik vertel hem naar Oudewater te gaan. En nu moet je uitrusten? vraagt hij. Ja nu rust ik uit. Ik vraag of hij hier woont. Ja zegt hij en ik moet nu ook uitrusten.

Je woont leuk vertel ik hem. Ja nou zegt hij Cabauw is een leuk durpje. En nu is hij uitgerust en gaat er weer vandoor. Wat een heerlijk joch.

Ik ga ook verder en er lijkt geen eind aan Cabauw te komen. Toch een groot durpje bedenk ik me en moet lachen. Maar dan zie ik de zendmast van Lopik en ben ik al lang Cabauw uit en in Lopik. Toch niet zo een groot durp dus.  En dan kom ik bij de ijstent van vanmorgen. Ik heb de route in Schoonhoven wel opgepakt maar gewoon weer verkeerd om. Ik loop hem dubbel.

Ik zal kilometers terug moeten en boven de 40 gaan lopen. Een bushalte is er wel maar de bussen gaan niet naar Oudewater. En in zo een durpje gaan ze ook nog eens nauwelijks. 

Ik voel eens aan mijn lijf, zucht eens en dan ga ik maar flink doorstappen. Dat wordt een latertje. En toch vind ik het niet erg. Jammer wel van de route, maar het lopen gaat prima. Het lijkt of de corona nu uit mijn lijf is. Ik kan ook steeds 10 km doorstappen voor ik echt wil rusten. Dat is dan ook de eerste keer weer. Ondertussen heb ik meer als 3 liter vocht erin en ik moet toch maar eens op zoek naar een loos plek. Voordeel van de warmte, het meeste zweet ik uit. Mijn armen en benen heb ik al 3 keer ingesmeerd, maar het zout op mijn huid zorgt ervoor dat alles wit uitslaat. Geen gezicht😀 Ik kom dan bij de weg naar Oudewater. Mooi 10 km nog dat valt mee. En dan zie ik dat dit ook weer de weg naar de watertoren is. Nou ja dan komt er zeker een loosplek. Dat wordt nu echt wel noodzakelijk. Gelukkig komt die er en kan ik opgelucht weer ademhalen. Ik stap verder. ik mag 5 km voor het einde nog 1 keer rusten. Het wordt 4 km voor het eind. Mijn voet gaat goed. pootjes even languit en nog een broodje, eitje en liter vocht erin. Nog 4 km het wordt nu ook wel tijd. Ik kom wat stijver overeind. Maar dan loopt het weer en loop ik al snel Oudewater in. De gps gaat aan voor de kortste weg naar de auto. Maar dan loop ik netjes over de stoep en zegt de gps niet dat ik het fietspad moet hebben. Als ik dat door krijg blijk ik nog een km langer te moeten lopen. Spontaan begint er een heel krachtig deuntje uit mijn mond te rollen. Dit is zo een moment Wat je niet meer moet hebben. Maar dan ben ik 43 km verder en zie ik de auto.Het was niet eens een echte mokerslag. Wel bedenk ik me dat dit goed is voor de psychologische oorlogs voering. In september loop ik deze afstanden niet en zal het mee vallen als ik de eerste twee dagen ergens tegen de 30 ga, denk ik. Daar is het vandaag dan goed voor.

Tevreden ga ik op huis aan. Volgend jaar kom ik hier weer Swieberen en dan loop ik hem goed.