24. jul, 2022

Rondje Balijbos Bieslandsche bos Delfgauw en via Pijnacker naar huis

Gisteren het idee, vandaag vroeg op te staan en vroeg op pad te gaan. Maar vroeg wakker was ik wel, alleen op gang komen werkte niet. Er zat pap in mijn benen en ik was moe. Rustigjes aangedaan en over half 11 stond ik buiten.

Eerste idee van de Kaag alweer laten varen. Het wordt warm en het is zondag. Dat betekend geen bus bij de Kaag en door moeten lopen waar ik geen heil in zie vandaag.

Sinds mijn oom overleden is kom ik nooit meer in Delft. Dus maar eens een rondje Balijbos naar Delfsehout.

Eerst een heel end Zoetermeer door. Naar het Floriadepark,  waar ik het Balijbos in kan. Mijn hoofd staat nog verre van uit. Vanmorgen kwam de vraag voorbij wat is je droomhuis. De mijnes is een huis op een wandelschoen. Ik mijmer een poosje door.

Wat zou het heerlijk zijn gewoon weg te kunnen en nooit meer terug te hoeven. Gewoon aan de wandel blijven. En dan altijd je huis bij de hand hebben.

Maar ook het onderwerp vriendschap zit in mijn hoofd.

Ik heb het idee dat ik de laatste tijd veel energie in een vriendschap heb gestopt. Een vriendin in de ellende laat je niet zitten. Maar ik heb nu het idee dat ik een vriendin ben maar geen vriendin heb.

En de vraag rijst wat wil ik.

de muziek gaat op mijn oren zodat ik rustigjes kan peinzen.

Uiteinderlijk besluit ik er geen energie meer in te stoppen maar af te wachten.

Het duurt nog even voor ik het los kan laten. Maar dan ben ik gesloopt en sta ik voor het balijbos.

Ja Zoetermeer door lopen daar gaat het weer mis.

Voorlopig loop ik even door. Maar dan bij een bankje is het klaar. Halve liter vocht erin, boterham en een halve liter cola zero.

Daar knap ik genoeg van op en uitgerust ga ik verder.

In de verte staan de koeien in de wei en in het water. Wat een mooi gezicht en ik sta een poosje te genieten.

Ik bedenk me dat er maar weinig lopers zijn vandaag. Fietsers wel en sommige groeten nog maar lopers nauwelijks.

Ik ga een pad op wat ik niet goed ken. Mooi pad onverhard dus leuk lopen.

Alles staat nog hoog in bloei en de rust is fijn.

Maar dan begint het denken. Naar Delft en dan?

Dat wordt dezelfde weg terug wil ik niet door de stad moeten. En dezelfde weg terug is niet leuk want dan weet ik hoever ik nog moet.

Ik sla rechtsaf en kom bij de dobberplas en het Bieslandse bos.

Oke kan ik via Nootdorp terug. Ik zie dat ik ondertussen Den Haag in loop.

Daar wil ik van weg dus ik bedenk me dat ik naar Delfgauw stap en dan daar verder kijken.

Een poosje later zie ik dat de afstandsmeter nog op pauze staat. Alweer. Gisteren ook al vergeten. Dat is anderhalve km die mist in de route. Helaas maar ik ga er niet voor terug.

Dan maar een gat in de route.

Delft blijft dichterbij komen. 2 km er vandaan en ik zie de kerk. Niks Delft denk ik en ik kom op de weg naar Delfgauw.

Bij een restaurantje vul ik de waterflessen. 2 liter zit er al in. Het is er loeidruk en ik loop er maar snel weer weg. Ik ga wel ergens op een bankje zitten.

Tegenover het restaurantje staat een bankje met de tekst: kijk zit en geniet.

En dat doe ik. Broodje erin, eitje pellen en drinken. En ondertussen kijken naar al het volk wat voorbij komt. Een smalle weg waar fietsers, voetgangers en auto's het met elkaar moeten doen. Dat gaat niet altijd goed.

Er wordt door fietsers wat afgevloekt en gescholden.

Het is inderdaad kijken, zitten, en genieten.

Zoiets als bootjes in een sluis๐Ÿ™‚

Als ik klaar ben, gaan mijn schoenen weer aan en stap ik maar weer eens op. Als ik niet oppas is er zo weer een half uur voorbij.

Het zou warmer zijn dan gisteren, maar ik heb ondanks dat ik uit mijn kleren drup niet het idee dat het zo is.

Het windje voelt lekker aan.

Maar toch heb ik veel behoefte aan vocht, dus ik vermoed dat het warm is.

En dan loop ik Delfgauw binnen. Tja en nu weet ik het. Dat wordt dus Pijnacker.

Mijn voet gaat goed en met de wandelwol is de blaar onder mijn voet ook redelijk pijnvrij.

Ik loop wat onbekende wegen om niet langs de lange n weg te hoeven.

Leuk weer wat anders ontdekken.

Maar dan kom ik er toch weer op uit. Alleen loop ik nu aan de andere kant van het water, dus leuk om daar weer even rond te kijken. Er loopt een stel voor me en de man zijn nek is vuurrood.

Ik zeg hem dat ie moet smeren omdat zijn nek verbrand. En die reageert knap chagerijnig. De vrouw bied hem een sjaaltje aan maar dat wijst hij af.

Domme man denk ik.

Dan krijg ik een bericht. Ik zou via msn gebeld hebben. Nee hoor ik bel zo wie zo nooit via msn.

Broekzak probleempje.  En dan ben ik in Pijnacker en is zie ik dat het 32 graden is. Vandaar dat ik zo een dorst heb en ondertussen ook erg warm.

Bij de ijstent werk ik een ijsje naar binnen en in de schaduw en de wind koel ik even af. Via de appie Heijn nog voor 2 flesjes cola zero. En dan is het een stuk langs de n weg helaas. Het is gelukkig erg stil en het duurt niet lang voor ik het balijbos weer in kan. Beter dan langs de weg.

Een ander pad dit keer.

Aan het eind is het tijd voor een bankje en nog een liter vocht. De wind is weggevallen. Het is ook 16 uur geweest al een poosje, dus dan gaat de natuur in rust en ook de wind laat het dan afweten merk ik vaker.

Goed dat ik zoveel vocht mee sjouw vandaag.

Bij Zoetermeer zie ik een prachtige nieuwbouw wijk. Daar loop ik doorheen zodat ik het laatste stukje n weg ook nu weer mis.

Prachtige huizen. Hoe zouden de mensen zich voelen met zo een huis?

Elk huis heeft zijn kruis ik weet het maar deze mensen wonen wel in hele mooie huizen.

Ik droom nog een poosje voort, maar dan ben ik bij de watertoren en kan ik het vervelende stuk Zoetermeer nog door.

Bij de laatste 4 km is het nog even bankje en drinken.

En dan krijg ik een appje dat de mensen bij wie ik voor de katten zorg, morgen terug komen in verband met slecht weer.

Tjeemig dat wordt dan een latertje voor het eten. Ik wil het huis nog even zuigen en alles goed in orde maken voor ze thuis komen.

Dus nu even doorstappen.

Als daar de boel geredderd is denk ik door te kunnen lopen naar huis. En dan voel ik toch mijn peesplaat onder mijn voet. Maar goed dat ik nog een lange test heb gedaan. Dat worden extra zolen mee.

Vlak voor huis word ik dan nog geroepen door andere mensen bij wie ik voor de katten zorg als ze weg zijn. Beetje shit want ik heb honger.

Poosje mee staan kletsen en dan vlieg in naar huis.

36 km op de teller, mijn hoofd staat op standje uit , en na gegeten te hebben sta ik langer dan normaal onder een koele douche ๐Ÿ˜€

Het was een mooie dag en ik verbaas me maar weer eens wat wandelen met mijn humeur doet.